Muzyczny Chimeryk Blog

W przypadku oznaczeń prędkości 33 i 33⅓ obortów na minutę występujących zarówno na gramofonach jak i płytach winylowych mamy do czynienia z tą samą prędkością 33⅓ a pominięcie ⅓ jest jedynie uproszczeniem graficznym. Jest to podstawowa spotykana prędkość odtwarzania, charakterystyczna dla płyt długogrających, drobnorowkowych (LP). W przypadku oznaczeń 45 RPM mamy również do czynienia z płytą drobnorowkową: singlem lub maksi-singlem ewentualnie tak zwaną epką (EP) - mini albumem. Taka płyta oferuje zazwyczaj lepszą dynamikę nagrania ale sporo krótszym czasem nagrania, w związku z czym umieszczane są na nich single lub minialbumy. Jeśli natrafimy na płytę, która jest grubsza, cięższa i oznaczona prędkością odtwarzania 78 RPM to trzymamy w rękach płytę szelakową, poprzednik płyty winylowej, aby ją odtworzyć potrzebujemy kompatybilnego adaptera i stalowej igły (przynajmniej w teorii jednorazowej). Znając właściwości fizyczne szelaku nie powinniśmy takiej płyty upuścić ani czyścić ...

Czym się różnią od siebie płyty winylowe? Ze względu na rodzaj zapisanej ścieżki dźwiękowej Płyty gramofonowe mono Zdjęcie płyty pod mikroskopem Pierwsze płyty drobnorowkowe, popularne od lat 50-60, odtwarzane z prędkością 33 1/3 obrotu na minutę, zazwyczaj w rozmiarze 7-12 cali. Rowek zawiera jedną ścieżkę audio. Często spotykane wydawnictwa z czasów PRL. Płyty gramofonowe stereo Ulepszeniem płyty mono były płyty stereofoniczne, wraz z udoskonaleniem linii produkcyjnych stało się możliwe tanie produkowanie, bardziej zaawansowanych technologicznie płyt. W jednym rowku płyty zapisane są dwie ścieżki dźwiękowe (pod kątem 45 stopni do siebie), igła stereo jest węższa od igły mono by móc głębiej wchodzić w ścieżkę rowka.  Można też kategoryzować płyty gramofonowe ze względu na długość utworu Płyty LP - Long Play Płyta długogrająca, czyli najpopularniejszy typ nagrania, typowo album wydany przez zespół mieści się na jednej do dwóch płyt winylowych, odtwarzanych z pr...