Muzyczny Chimeryk Blog

Tylko spokojnie Książka, w zasadzie powieść graficzna, którą przeczytałem a w sumie to wciągnąłem w jeden wieczór nie mogąc się oderwać. Podobne historie są codziennością w każdym mieście, na każdej ulicy, w wielu znanych nam rodzinach. Dzień w dzień w szpitalach jest stawiana diagnoza śmiertelnej choroby. Co kilka godzin komuś uświadamiana jest jego śmiertelność. Marek dowiaduje się o niej przez przypadek, w trakcie rutynowych badań. Banalna diagnoza, dla niego jest końcem życia, jakie znał. Wizją odejścia, z którą jeszcze pewien czas będzie musiał żyć i oswoić się z nią najlepiej, jak potrafi. Przewodnikami w tych zmaganiach są jego idole muzyczni: Miles Davis, Neil Young, Bob Dylan. Z pomocą tych postaci i swoich bliskich Marek będzie musiał odnaleźć się w nowej sytuacji. Historia opowiedziana w komiksie  jest oparta na wspomnieniach dotyczących zmagań prawdziwej rodziny. Szczerość i zaufanie sportretowanych osób przydają „Tylko spokojnie” autentyczności, wzbogaconej p...

Dziś skończyłem czytać jedną z popularnych ostatnio powieści graficznych. Autor zaskakuje nas od początku zaskakującym sformułowaniem: Bóg przychodzi na ziemię . Ale jak się upewnić na pewno, że ta osoba jest Bogiem? Zostaje wszczęte postępowanie sądowe w celu ustalenia, czy Bóg jest winny..., czy jest winny zaniedbania, nie biorąc odpowiedzialności za ludzi, których stworzył. Groteskowe, prawda? A może raczej krzykliwe? Głowna linia obrony Boga, jest tworzona przez jego własnych adwokatów: głównym argumentem obrony będzie udowodnienie, że nie chodzi tu o prawdziwego Boga, aby uniewinnić go z zarzutów, które są mu przypisywane. Tutaj powstaje zagwostka filozoficzno-religijna, która rozwija się na następnych kartach komiksu, obejmuje złożone argumenty sformułowane w procesie sądowym, aby udowodnić coś niemożliwego. Taka argumentacja jest bardzo interesująca, ponieważ zachęca do ponownego przeczytania, przemyślenia i refleksji, choć nie jest za bardzo dogłębna i męcząca, być może ze ...

Kroniki Birmańskie są autobiograficznym opisem rodziny, która przez rok przebywała w Birmie. Autor - rysownik, razem z dzieckiem i żoną, która jest pracownikiem Lekarzy Bez Granic zostaje skierowana do pracy w Birmie przez rok. Podczas gdy jego żona podróżuje do mniej zaludnionych i bardziej zgrożonych obszarów kraju, Guy zostaje w mieście z ich bardzo młodym synem, nie wiedząc co zrobić z nadmiarem czasu rysuje komiksy, zwiedza miasto i poznaje kulturę Birmy nieco bliżej. Książka jest fascynująca, nie podaje suchych faktów które można przeczytać w wikipedii. Guy nie ocenia tutaj retoryki rządu birmańskiego, ani nie wypowiada się na temat kolonializmu, tylko po prostu jego ilustruje swoje obserwacje z perspektywy zwykłego faceta mieszkającego w obcym kraju. A co do kraju, którego większość z nas pewnie nie odwiedzi, książka Guya pozwala nam w unikalny sposób wniknąć w kraj i w ludzi, o których słyszymy tylko w wiadomościach w odniesieniu do ich rządu. Opisy i rysunki są bardzo pr...